Grunsamlegar undanþágur frá ferðatakmörkunum

Núna eftir að ferðatakmarkanir voru hertar aftur vegna COVID-19 faraldursins er eftirtektarvert að sjá hverjir það eru sem takmarkanirnar gilda ekki um. Hverjir mega ferðast óhindrað milli landa sama hvaða ástand ríkir. Nánast eins og líf og öryggi þjóða byggist því á að þeir komist óhindrað ferða sinna.

Almennt fá ríkisborgarar landa utan EES svæðisins ekki leyfi til að fljúga til Íslands þessa daganna. Nokkrar undanþágur eru þó á því, til dæmis fyrir maka eða fjölskyldumeðlimi íslenskra ríkisborgara, eða þá fyrir fólk sem starfar í heilsugæslu. En síðan stendur á síðu lögreglunnar að „undanþágur vegna nauðsynlegra ferða“ séu veittar „einstaklingum sem þurfa alþjóðlega vernd“.1

Eins og það sé bráðnauðsynlegt að hleypa fleiri hælisleitendum inn í landið í þessu ástandi. Það er engu líkara að það þyki ekki aðeins nauðsynlegt heldur hreinlega vera tilgangur íslenskra stjórnvalda að halda straumi hælisleitenda gangandi, sama hvað á gengur.

Samhæfðar undanþágur fyrir hælisleitendur

En hvernig er þetta í nágrannalöndum okkar? Noregur lokaði á nánast alla flugfarþega nema norska ríkisborgara og bráðnauðsynlega starfsmenn. Þeir lokuðu meira að segja á EES borgara og Norðurlandabúa. Þar á meðal okkur Íslendinga. En viti menn, á síðu norsku útlendingastofnunarinnar stóð lengi vel: „Undanþágur: Hælisleitendur og kvótaflóttamenn.“2

Norsk stjórnvöld ákváðu þó fyrir stuttu að meintir ,,umsækjendur um alþjóðlega vernd” — sem í öllum tilvikum koma frá einhverju ríki Evrópusambandsins, og teljast því varla vera ,,flóttamenn“ — þyrftu að lúta sömu sóttvarnareglum og aðrir í landinu.

Þessar undanþágur orka tvímælis. Ekki síst vegna þess að reynslan í Evrópu af ,,hælisleitendum“ eða ,,umsækjendum um alþjóðlega vernd“ hefur ekki verið góð. Til að mynda á Íslandi þar sem þeir hafa gerst sekir um að nauðga íslensku kvenfólki og áreita íslensk börn kynferðislega.

Svíar gera þá kröfu að erlendir ríkisborgarar sýni neikvætt COVID-19 próf ekki eldra en 48 tíma gamalt. Þeir sem koma til landsins og „þurfa alþjóðlega vernd eða hafa aðrar mannúðarástæður“ þurfa hins vegar ekki að sýna neikvætt COVID-19 próf.3

Sömu sögu er að segja frá Þýskalandi. Þar hefur ferðabann verið sett á komur farþega frá löndum þar sem COVID-19 geisar og eru flest lönd á þeim lista (þó ekki Ísland). Þýsk stjórnvöld eru samt með lista yfir það sem þeir kalla „bráðnauðsynlega þörf á því að ferðast“ og meðal þeirra eru auðvitað „einstaklingar sem þurfa alþjóðlega vernd eða vernd vegna annarra mannúðarástæðna.“4

Í Bretlandi og Finnlandi eru sömu undanþágur. Eflaust gildir hið sama um fleiri Evrópuríki ef einhver nennir að leita, en þetta ætti að gefa tóninn. Þessar undanþágur orka tvímælis. Ekki síst vegna þess að reynslan í Evrópu af ,,hælisleitendum“ eða ,,umsækjendum um alþjóðlega vernd“ hefur ekki verið góð. Til að mynda á Íslandi þar sem þeir hafa gerst sekir um að nauðga íslensku kvenfólki og áreita íslensk börn kynferðislega.

Það ætti að vera augljóst að nánast allar ríkisstjórnir í Evrópu setja þarfir hælisleitenda og meintra flóttamanna ofar velferð þjóða sinna. Þetta er ekki slys. Þetta gerist ekki óvart í öllum þessum löndum á sama tíma. Þetta er ásetningur og hluti af aðför að Evrópubúum sem staðið hefur yfir undanfarna áratugi og nefnd er útskiptafólksflutningar (replacement migration).

Hælisleitandinn Reber Abdi Muhamed var dæmdur í þriggja ára fangelsi fyrir að hafa nauðgað konu hrottalega á kvennaklósetti í febrúar árið 2019. Einungis nokkrum mánuðum fyrr, í september 2018, sendu Píratar fjölmiðlum tilkynningu þar sem þeir sögðu stoltir frá því að hann hafi verið kjörinn áheyrnarfulltrúi í framkvæmdaráð Pírata. Í frétt DV um kjör hans í framkvæmdaráð Pírata segir: ,,Reber er hælisleitandi frá Kúrdistan og getur því lögum samkvæmt ekki tekið stöðu í framkvæmdaráði. Hann hefur verið virkur í starfi Pírata síðustu mánuði og lýstu margir fundargestir yfir óánægju með að Reber gæti ekki tekið sæti. Sú tillaga var þá borin undir fundinn að gera Reber að áheyrnarfulltrúa framkvæmdaráðs og var tillagan samþykkt með rífandi lófataki.“

Að koma sér upp nýrri þjóð

Í skýrslu Sameinuðu þjóðanna frá árinu 2000, Replacement Migration: Is It a Solution to Declining and Ageing Population? (Útskiptafólksflutningar: Lausn á fólksfækkun og hækkandi lífaldri fólks?), er fullyrt að útskiptafólksflutningar séu nauðsynlegir til að ráða bót á vandamálum tengdri lágri fæðingartíðni, fækkun einstaklinga á vinnufærum aldri og hækkandi lífaldri fólks. Þessir þættir hafi dregið úr efnahagslegu og pólitísku valdi Evrópuríkja á heimsvísu. Ef ráðamenn vilja viðhalda völdum Evrópusambandsins á alþjóðavettvangi þurfi að auka íbúafjölda álfunnar með lýðverkfræðilegri stýringu, þ.e. að flytja inn fólk í stórum stíl til að vega upp á móti fækkun núverandi íbúa. Í skýrslunni er gert ráð fyrir að heildarfjöldi innflytjenda til ESB á tímabilinu 2000-2050 þurfi að vera um 80 milljón manns, eða u.þ.b. 1,6 milljónir á ári.5

Ali Conteh skipaði fjórtánda sæti á lista Sósíalista í Kópavogi í sveitarstjórnarkosningunum árið 2018. Á vefsíðu Sósíalistaflokksins er haft eftir honum: „Ég er fæddur sósíalisti í hjarta mínu og ég vil sjá jöfnuð og réttlæti í samfélaginu, þess vegna styð ég Sósíalistaflokkinn heilshugar.“ Þetta er annar dómurinn á stuttum tíma þar sem stjórnmálamaður af erlendum uppruna er dæmdur fyrir nauðgun.

Ali Conteh, frambjóðandi Sósíalista í Kópavogi, var dæmdur í tveggja ára fangelsi fyrir nauðgun í Héraðsdómi Reykjaness á dögunum. Nauðgunin átti sér stað árið 2018 og segir í kærunni að Ali hafi „án samþykkis og með ofbeldi og ólögmætri nauðung, haft samræði og önnur kynferðismök við [brotaþola], en ákærði afklæddi [brotaþola], sleikti kynfæri hennar og lagðist síðan ofan á hana og hafði við hana samræði þrátt fyrir að [brotaþoli] væri grátandi og segði honum að hún vildi þetta ekki.“ Brotaþolinn í málinu var nýorðinn 18 ára þegar nauðgunin átti sér stað. Sjá nánar frétt Mannlífs hér.

Inni í þeirri tölu eru þó ekki þær milljónir ólöglegra innflytjenda sem komið hafa til Evrópu síðustu árin né svonefndir keðjuflutningar (chain migration). Fjölskyldusameining innflytjenda, kvótaflóttamanna og hælisleitenda og aðflutningur vegna hjónabands (oft skipulögð hjónabönd, nýir makar sóttir til upprunalandsins) eru byggð á mannréttindaákvæðum í fjölmörgum sáttmálum Sameinuðu þjóðanna og Evrópusambandsins. Mannréttindaákvæði hafa leitt til stöðugra keðjuflutninga á fólki sem viðheldur og eykur jafnvel flæði fólksflutninga löngu eftir að öflin sem komu þeim af stað hafa fjarað út. Innflytjendur í Evrópu eru að stærstum hluta frá Mið-Austurlöndum og Afríku þar sem fæðingartíðni er mun hærri en Evrópumanna og því fjölga þeir sig hlutfallslega hraðar en frumbyggjar Evrópu. Þá eru flestir innflytjendur íslamstrúar og íslam þau trúarbrögð sem eru í örustum vexti í Evrópu í dag.

David A. Coleman, sem er prófessor í lýðfræði við Oxford-háskóla og álitinn einn fremsti lýðfræðingur heims, sagði um áform stjórnmálamanna um útskiptafólksflutninga: ,,Þrátt fyrir að innflutningur fólks geti komið í veg fyrir fólksfækkun, er það vel þekkt staðreynd að hann getur aðeins fyrirbyggt hækkandi lífaldur með fordæmalausum, ósjálfbærum og sívaxandi straumi fólks, sem mun leiða af sér öra mannfjölgun og að lokum til þess að upprunalega þjóðin verður minnihluti íbúa.“ Hvítir Bretar eru nú þegar í minnihluta í ýmsum bæjum og borgum. Þar má nefna London, Leicester, Luton og Slough, auk þess sem Birmingham, Manchester og fleiri þéttbýlissvæði eru að komast í þann hóp. Árið 2014 voru minna en tveir þriðju af (65,3%) lifandi fæddum börnum í Englandi og Wales hvítir Bretar og meira en fjórðungur (27%) kvenna sem fæddu barn á árinu voru fæddar erlendis. Fyrirséð er að hvítir Bretar verði þjóðernisminnihluti í Englandi og Wales ekki síðar en árið 2060. Íslenskir stjórnmálaflokkar, eigendur fjölmiðla, akademía, ríki og kirkja aðhyllast sömu stefnu í innflytjendamálum.

Skilyrði sköpuð fyrir borgarastríð

Dr. Clare Ellis hefur tekið saman mannfjöldaspár helstu lýðfræðinga heims og þær mannfjöldabreytingar sem þegar hafa átt hefu sér stað í Evrópu á undanförnum árum. „Ef svo heldur fram sem horfir,“ skrifar hún „verður meirihluti íbúa í borgum Evrópu af erlendum uppruna árið 2060 og meirihluti innfæddra Evrópumanna mun búa í úthverfum og dreifbýli. Ef fæðingartíðni Evrópumanna helst áfram lág og frjósamir innflytjendur koma áfram í stórum stíl verða frumbyggjar Evrópu líklega komnir í minnihluta í eigin heimalöndum við lok tuttugustu og fyrstu aldar.“6

Hún bendir enn fremur á að samkvæmt sérfræðingum í alþjóðasamskiptum getur mikill fjölgun þjóðarbrots í fjölmenningaríki leitt til borgarastyrjaldar þegar jafnvægið sem ríkir milli þjóðernishópa fer úr skorðum. Það á sérstaklega við ef þjóðin sem hefur verið fyrirferðarmeiri álítur sig vera missa yfirráð yfir heimalandi sínu.

Mikið innstreymi fólks (einkum keðjuflutningar) sem býr yfir öðrum eiginleikum og hefur ólík viðhorf til lífsins en þjóðin sem tekur á móti þeim getur haft afdrifaríkar afleiðingar. Þegar fjöldi þess þjóðarbrots sem þegar hefur sest að í landinu eykst verulega, styrkir það félagsauð hópsins og getur ógnað valdastöðu heimamanna. Þetta getur einnig átt við þótt innflytjendurnir séu af ólíkum uppruna, t.d. Afríkumenn, Asíubúar eða arabar, ef þeir aðhyllast sömu trú — t.d. íslam — eða telja sig eiga harma að hefna vegna nýlendustefnu fyrri tíma, yfirstandandi stríðs eða hafa óbeit á menningu og íbúum gistilandsins.

Einnig auka sterk tengsl við upprunalandið og há fæðingartíðni líkur á því að í odda skerist. Jafnvægið sem ríkt hefur á milli þjóðernishópa fer úr skorðum þegar fyrrum meirihluti missir meirihlutaræði sitt og völd færast í hendur annars þjóðarbrots. Sökum þess að það er rökrétt skoðun þjóðernishóps að yfirráð yfir heimalandi sínu snúist um tilverurétt þjóðarinnar munu Evrópumenn grípa til vopna svo að þeir haldi lögsögu yfir löndum sínum.7

Gunnar Sigurðsson og Sigurfreyr Jónasson tóku saman.

Heimildir

1. Regarding travel restrictions to Iceland as a result of COVID-19.
2. Exceptions: asylum seekers and resettlement refugees.
3. Nya regler om inreseförbud och testkrav börjar gälla den 6 februari, bls. 5.
4. Information on entry restrictions and quarantine regulations in Germany og What constitutes an urgent need for travel?
5. Replacement Migration: Is It a Solution to Declining and Ageing Population? og „Executive Summary“, Replacement Migration: Is It a Solution to Declining and Ageing Population? UN Population Division. Department of Economic and Social Affairs. ST/ESA/SER.A/206, 2001, 1.
6. Claire Ellis. „Demographic Engineering: Creating the Conditions for Civil War and
Genocide in Europe“. The Occidental Quarterly, 17. árg., 2. tbl., 2017, bls. 12. Sjá einnig Clare Ellis. 2020. The Blackening of Europe: Ideologies & International Developments. Volume 1. London: Arktos.
7. Monica Duffy Toft, „Population Shifts and Civil War: A Test of Power Transition Theory“, International Interactions 33, nr. 3, júlí 2007, „Indivisible Territory, Geographic Concentration and Ethnic War“, Security Studies 12, nr. 2, 2002 og „Territory and War“, Journal of Peace Research 51, nr. 2, mars 2014.

ATHUGASEMDIR

Athugasemdir eru á ábyrgð þeirra sem þær skrá. Vakur.is áskilur sér þó rétt til að eyða ummælum sem metin verða sem ærumeiðandi eða ósæmileg.